Langzaamaan druppelen de eerste getuigen van de opstanding op die beroemde zondag binnen bij de volgelingen van Jezus. Het Eerstelingenfeest is gestart, maar de discipelen lijken in rouw gehuld.
De vrouwen worden niet geloofd. En ook de ’s avonds teruggekeerde Emmaüsgangers worden aangehoord door de vertwijfelde luisteraars. Is de rabbi écht opgestaan?
’s Avonds staat hij ineens tussen hen in. Hij is het écht! Maar bestraft ook hun ongeloof…
Op Eerste Paasdag, op het Eerstelingenfeest, spreek ik over de combinatie van geloof en opstanding bij Immanuel Emmeloord.
Wij als christenen hebben geen opgestane Heer gezien op die bewuste opstandingsochtend. Wat doet dit met ons geloof? En ligt onze focus niet veel te veel op het kruis?

